Hardloopvierdaagse Leiden/Wassenaar (22-25 april 2020)
Overzicht van mijn gelopen tijden:
1e etappe (22 april 2020): 16 km in 1:31:21
2e etappe (23 april 2020): 15 km in 1:24:56
3e etappe (24 april 2020): 8 km in 44:17
4e etappe (25 april 2020): 21 km in 2:05:49
Eindtijd: 60 km in 5:46:23
Tijdens de coronacrisis zijn alle hardloopevenementen van 14 maart tot 31 december 2020 afgelast. Ook kon er niet in clubverband getraind worden tot eind mei 2020. Daarom besloot ik om zelf een uitdaging te verzinnen waar ik normaal gesproken geen ruimte voor heb in mijn trainingsschema.
Dat werd een Hardloopvierdaagse van 60 kilometer. Ik wilde altijd graag meedoen aan de 60 km Hardloopvierdaagse in Apeldoorn, maar dat evenement werd in 2016 opgeheven en er is geen vergelijkbaar evenement in Nederland te vinden.
Nu ik er de tijd voor had besloot ik om zelf maar een hardloopvierdaagse als solo-project te organiseren. De
Hardloopvierdaagse Leiden/Wassenaar was geboren. Van 22 tot 25 april zou ik deze gaan lopen. Het doel was om de 60 km binnen 6 uur te voltooien, dan zou ik hem volledig gelopen hebben op een snelheid van tenminste 10 kilometer per uur.
Dit haalde ik ruimschoots. Ik liep de Hardloopvierdaagse Leiden/Wassenaar uit in 5:46:23, dus ik had ruim 13 minuten sneller gelopen dan mijn doelstelling. Het was een leuke en pittige uitdaging. Van 4 duurloopjes achter elkaar krijg je best wel spierpijn. Jammer dat het niet in wedstrijdverband mogelijk was, maar zo'n evenement bestaat helaas niet meer.
Etappe 1 (Dag van Cronesteyn):
Vandaag begon op een woensdagavond mijn Hardloopvierdaagse de eerste 16 km van de 60 km uitdaging stond vandaag op het programma. Op de eerste dag ben je nog fris en is er nog geen spierpijn. Het was dus zaak om alvast wat marge op te bouwen voor de volgende etappes nu ik nog fris was. De bedoeling was om ruim binnen de 1:36 te finishen.
De route ging vanaf het Jacques Urlusplantsoen langs de Leidse kant van de Vliet via het Delftse Jaagpad richting Cronesteyn, waar ik een ronde doorheen liep. Na het rondje Cronesteyn richting de Voorschoterweg een grote ronde om het complex waar o.a. Scylla en Zwembad de Vliet zich bevinden, daarna een rondje Hooghkamerpark en via de Hooghkamerbrug weer terug naar het Jacques Urlusplantsoen. Ik liep met mijn camelbag (waterrugzak) om mezelf van genoeg water te kunnen voorzien tijdens de race. Aangezien er uiteraard geen verzorgingsposten waren.
De eindtijd was 1:31:21 en daarmee had ik mezelf al ruim 4,5 minuut marge bezorgd op het 6 uur schema. Wel zou het echte werk nu pas gaan beginnen.
Etappe 2 (Dag van Wassenaar)
Na de prima verlopen eerste dag was het nu tijd voor de 2e etappe, een 15 km langs het Valkenburgse Meer en de boerderijen in het Wassenaarse buurtschap Maaldrift. Dit was een rondje van 5 km die ik drie keer liep, de start/finish was in Wassenaar vlak naast het Valkenburgse meer, vlak naast de grens met Valkenburg. De spierpijn van gisteren was zeker voelbaar, maar ik kon er aardig doorheen lopen. Het was duidelijk de warmste etappe van de week, maar de temperatuur bleef onder de 20 graden, dus het was prima loopweer.
Het lukte mij vandaag om met 1:24:56 ruim onder de 1:30 te lopen en daarmee had ik weer ruim 5 minuten marge gepakt op het 6 uur schema. Dat was mooi meegenomen.
Etappe 3 (Dag van de Stevenshof)
Na 31 km in twee dagen was de 3e etappe een wat rustigere dag. Er stond nu maar 8 kilometer op het programma. 2 omlopen van 4 km door de Stevenshof, de wijk waar ik 25 jaar heb gewoond. Ik wilde deze ruim binnen de 48 minuten gaan lopen, om nog wat marge te pakken op het 6 uur schema. Helaas bleek tijdens het lopen dat ik me flink het vergist in de temperatuur. In de avond was de temperatuur gezakt naar 9 graden en ik was bijna net zo licht gekleed als tijdens etappe 2, toen het 10 graden warmer was. Ik had het zonder warming-up gedaan, waardoor ik eigenlijk koud aan deze etappe begon. Dat was te merken, ik warmde niet op, het bleef de hele etappe koud en ik was behoorlijk stijf en stram van de spierpijn. Toch wist ik op karakter naar 44:17 te lopen, maar ik was blij dat etappe 3 erop zat. Deze etappe bleek onverwacht mentaal de zwaarste te zijn.
Etappe 4 (Dag van de Vlietlanden)
De laatste etappe was qua kilometers het zwaarste. Er stond een 21 kilometer op het programma. Na drie etappes had ik 3:40:34 als tussentijd staan, wat betekende dat ik 2 uur en 19 minuten over de laatste etappe zou kunnen doen. Mijn doelstelling was echter om het in ieder geval binnen de 2 uur en 10 minuten af te ronden. Ik zou gaan voor een snellere eerste helft, want dan zou ik nog frisser zijn dan in de tweede helft. De route ging vanaf het Jacques Urlusplantsoen richting de Vlietlanden, een recreatie/natuurgebied in Leidschendam, waar ik een ronde omheen ging lopen. Daarna weer terug richting de Leidse Bos- en Gasthuiswijk (de wijk waar ik woon) en tot slot nog een stukje aan de Voorschotense kant van de Vliet, waarna de finish weer in Leiden in het Jacques Urlusplantsoen zou liggen. Uiteraard was de spierpijn zeker aanwezig, maar het lukte toch om daar doorheen te lopen en mijn eerste 10 km ruim binnen het uur af te ronden. Na 10 km ging mijn tempo wel steeds langzamer, en de laatste kilometers kwam ik zelf net boven de 6:00 per km uit, maar dat was niet erg, ik ging het einddoel halen! Na 21 km finishte ik in 2:05:49 en had ik de Hardloopvierdaagse Leiden/Wassenaar uitgelopen! Mijn totaaltijd was 5:46:23, waarmee ik zelfs ruim onder de 5:50 bleef.
Nu weet ik ook hoe het is om een Hardloopvierdaagse te lopen, het was een mooie uitdaging. En mocht het evenement in Apeldoorn weer terugkeren op de kalender, dan zal ik zeker gaan meedoen.
.png)
.jpg)
